Dit boek beschrijft de onmenselijke ervaringen van de Molukkers tussen 1942 en later. Een vreemd, haast onwerkelijk bestaan wordt met oog voor de diepste roerselen van de ziel tastbaar vastgelegd.Dit boek is geen geschiedenisboek in klassieke zin. Het verhaal van de Zuid-Molukkers is een gelaagd verhaal: van oorlog en ballingschap, van politieke beloftes en verraad, van collectieve trots en collectieve schaamte, en bovenal van een zwijgend, intergenerationeel trauma.Het lot van de Zuid-Molukkers is geen afgesloten hoofdstuk uit de naoorlogse geschiedenis is, maar een doorlopende werkelijkheid. De tijdelijke overbrenging van ongeveer 12.500 Zuid-Molukkers naar Nederland in 1951 eindigde in psychologische, sociale of morele zin nooit. Dit werk introduceert en onderbouwt het begrip Zuid-Moluks kampsyndroom.Een totaalervaring: een langdurige staat van ontworteling, isolement, ontmenselijking en woordeloos lijden. De Zuid-Molukse gemeenschap verbannen naar de andere kant van de wereld vanwege de RMS-oorlog in hun thuisland. Nederland, een politiek strafkamp.