In het najaar van 1916 is in Amerika de discussie gaande of het land wel of niet gaat deelnemen aan de Europese oorlog. Krantenkoppen waarschuwen voor Duitse spionnen. Maar in een geïsoleerd stadje in Adirondacks is het gevaar nog nauwelijks voelbaar. Men concentreert zich op de zieken. Rijke tbc-patiënten verblijven in privéklinieken; de armere patiënten, voornamelijk immigranten, zijn ondergebracht in het grote sanatorium.

Daar lijkt de tijd stil te staan. De patiënten die verlangen naar hun familie en geliefdes zoeken contact met elkaar en vinden troost in het uitwisselen van verhalen. Maar de wekelijkse praatgroep die hier uit voorkomt wordt uiteindelijk geconfronteerd met een tragisch ongeluk en verschrikkelijk verraad. Terwijl de oorlog dichterbij komt groeien de vooroordelen over immigranten en worden de burgers steeds waakzamer. De combinatie van tegengestelde verlangens en politieke spanning verbindt de patiënten zo intens dat zij uiteindelijk in staat zullen blijken wel te kunnen praten over hun verleden.