Dit is mijn verhaal. Het is rauw, recht uit het hart, maar wel de realiteit. Ik ben nog niet volledig hersteld, maar door alles op te schrijven ben ik wel een stapje verder.Meer openheid creëren over mentale gezondheid is mijn doel. Ik kan praten echt aan iedereen aanraden. Ik zeg altijd maar zo: delen = helen. Dat is echt zo. Want door te delen ben je niet alleen. Anderen krijgen het gevoel dat ze alleen zijn, maar ik kan verzekeren dat je niet alleen bent. Nooit.Naast mijn verhaal staan er ook dingen in die mij hebben geholpen (tips) en stukken die ik heb geschreven voor therapie, in mijn dagboek of voor op mijn Instagram pagina. Als laatste staan er een aantal gedichten in die ik na het uitbrengen van mijn dichtbundel, Ik wil Mij weer Vrij, nog heb geschreven.Dit boek is eng. Doodeng. Omdat dit mijn verhaal is, omdat dit kwetsbaar is. Maar het is wel belangrijk. Want er moet geen taboe meer rusten op mentale problemen. Het is namelijk doodgewoon. En het komt goed!