De zestienjarige Dagmar Schagen heeft moeite om haar plekje op school te vinden. Ze wordt gepest door haar klasgenoten en valt steeds dieper weg in haar onzekerheid. Hoewel haar oma niet precies weet wat er met haar kleindochter aan de hand is, ziet ze dat het niet goed gaat. Omdat Dagmar er niet over praat, geeft haar oma haar een schriftje, in de hoop dat ze daarin alles kwijt kan en zo haar hart kan luchten. Hoewel Dagmar er in het begin niet om staat te springen om haar gevoelens op papier te zetten, doet ze dat uiteindelijk toch en begint met de woorden, lieve Ansar... Deze specifieke naam is van de knappe stagiair die haar het gevoel geeft dat ze bijzonder is. Het is dan ook niet zo raar dat ze tot over haar oren verliefd op hem is. Niet dat het er iets toe doet, want tja, wie vindt haar nou leuk?