Dit is geen boek om in één keer uit te lezen. Zelf zou ze gezegd hebben “Leg maar neer op kamer 100. Heerlijk om korte stukjes te lezen!”Bij het schrijven alleen bleef het niet. Er moesten natuurlijk ook bijbehorende foto’s of tekeningen bij. Gezocht èn gevonden.Ook werd er menigmaal een beroep op me gedaan om met ideeën te komen. Uiteindelijk had ze een spreadsheet vol waarvan, helaas, niet alles door haar op rijm kon worden gezet.Met taal en rekenen was ze iedere dag bezig. ’s-Morgens was de taal- en rekenoefening het eerste wat ze deed op de pc. Met meer dan 2 fouten nam ze geen genoegen.Ze was ook een lopende encyclopedie voor ons allemaal. Een onvoorstelbaar geheugen dat we iedere dag missen.