Onmiddellijk pakken de gedichten van Mathilde Kuijper de aandacht. Soms in een stortvloed, soms in stille intimiteit, laten haar gedichten beelden, ideeën, een wereld zien, die verwondering wekt. Opmerkelijk, mooi, poëtisch, een nieuwe ervaring, een gevoel, een stemming. Zachtheid, noemt zij het zelf ook. Een energie die in haar gedichten een opening laat zien, een doorkijk naar verbinding, met mens, dier, de natuur, de planeet. Haar woorden hebben een melodie, een beeldenrijkdom, zijn fris en sprankelend. En vaak met een vleugje van een glimlach, want sta jij als lezer net op één been, dan zet zij je weer onverwacht op het andere.