Colman schildert met beeldrijke taal zijn eigen dichterlijke Guernica. Het morbide van het gekozen onderwerp komt indringend en beklijvend uit het kleurenpalet, dat hooguit nog bloedrood zou dulden. Hij weet bijzonder goed sfeer te scheppen en dwingt met zijn picturale kracht tot het loslaten van emoties. Hij beschrijft wat hij zou kunnen hebben gezien als jij met insectenogen over de slagvelden zou hebben gevlogen.