Hoe aanvaard je het lot? Met die existentiële vraag krijgt iedereen vroeg of laat te maken. Zo ook Chrétien Breukers, die in zijn romandebuut Lot het meest bewogen jaar uit zijn leven in fictie vat. Een roman over loslaten en verliezen, maar ook over de kracht van liefde, en vooral die van literatuur. Voor Breukers was 2014 een bewogen jaar, waarin bijna alles wat in een mensenleven kan gebeuren ook echt gebeurde. Daarop is maar een antwoord mogelijk: een boek. In de roman Lot vat Breukers zijn jaar in fictie. Drie hoofdpersonen heeft het boek: de schrijver Chrétien Breukers, de boekhandelaarster Leonie Lieftinck en een naamloos blijvende vriend. Deze derde hoofdpersoon is gebaseerd op de in 2013 overleden Joris van Groningen: hij waart als een goede geest door het boek. Lot is een existentialistische roman in de traditie van Jean-Paul Sartre, Albert Camus en vele andere Europese schrijvers uit de naoorlogse periode. Breukers zegt er zelf over: ‘Ik sluit bewust bij deze traditie aan en geef in een mengeling van verhalen, zijsprongen, brieven en korte mijmeringen over literatuur een ode aan de verbeeldingskracht, aan de literatuur (die bewust zoekt naar het wezen van een mensenleven), aan de liefde (die voorbijgaat) en uiteindelijk ook aan het lot. Of beter: het Lot.’ 'Breukers zet tezamen met zijn creatie CB de lezer, al zeker de argeloze, goedgelovige, smakelijk op het verkeerde been. Je kunt Lot lezen als een goed geschreven hilarische pastiche. Niets op tegen. Maar het is eigenlijk roerend hoe Breukers zichzelf angstvallig achter zijn schaduw probeert te verstoppen en zich daardoor juist in de kijker speelt. Waarschijnlijk toch wel bewust. En dat is het ingenieuze van dit boek. Chapeau!' - Guus Bauer, Literatuurplein.nlOver “Een zoon van Limburg”: ‘Een boek met daarin hele mooie stukken, goed geschreven vooral.’ – Wim Brands, VPRO boeken ‘Een prachtig boek.’ – Maarten Moll, Het Parool