Al meer dan een halve eeuw is H.U. Jessurun d’Oliveira gefascineerd door de poëzie van Lucebert. Te beginnen met zijn interview met de dichter uit 1959 tot aan een beschouwing uit 2014 over Luceberts zoekend oog heeft hij zich ingezet om diens niet altijd makkelijk te doorgronden maar altijd overdonderende en intrigerende poëzie te verhelderen.Centraal staat in deze essays telkens één gedicht, zonder dat omringende teksten uit het oog verloren worden. Wel wordt spaarzaam gebruikgemaakt van biografische elementen, geheel volgens de ergocentrische en autonomistische uitgangspunten van het literaire tijdschrift Merlyn (1962-1966), zij het dat in de latere opstellen die beginselen minder rigide worden toegepast. Het openingsinterview getuigt trouwens al van belangstelling voor de relaties tussen de dichter en zijn werk.Uitgangspunt blijft ook de controleerbaarheid van de interpretatie van de besproken gedichten door explicatie van de gedachtegang, waarmee de opening geboden wordt voor kritiek daarop. Maar vooral: er valt veel meer te genieten voor de lezer die niet achteroverleunt maar zich intensief bezighoudt met de magische en exuberante wereld van Luceberts poëzie.H.U. Jessurun d’Oliveira (1933) was redacteur van Propria Cures, Tirade en Merlyn en voorzitter van het Fonds voor de Letteren (1996-2003). Hij is laureaat van de Dr. Wijnaendts Franckenprijs van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde.