Het begin van Martin Luther was ook in de Lage Landen veelbelovend. Korte tijd nadat hij in Duitsland zijn stellingen tegen de aflaat publiek had gemaakt, werden zijn opvattingen ook in de Lage Landen bekend. Toch kregen de lutheranen in Nederland nooit vaste grond onder de voeten. In de tweede helft van de 16e eeuw grepen gereformeerden het initiatief: deze Zwitserse tak van de reformatie zou voortaan de eerste viool spelen. Evenals de lutheranen zagen de gereformeerden Luther als de aartsvader van de reformatie. Toch was de verhouding tussen gereformeerden en lutheranen bij tijd en wijle uiterst gespannen: lutheranen zagen de gereformeerden als ketters; gereformeerden beschouwden de lutheranen als verraders. Dit boek beschrijft hoe gereformeerden Luther waardeerden en zijn volgelingen kritiseerden. Hoe is het mogelijk dat Luther in calvinistisch Nederland een heldenstatus kreeg, terwijl zijn volgelingen een bestaan in de marge leidden?