Registratie van geslacht in de geboorteakte en de basisregistratie personen is verplicht en er zijn, behalve voor pasgeboren baby's, in beginsel niet meer dan twee opties (m/f). Dat kan problemen opleveren voor transgenders die zich niet thuis voelen in de tweedeling m/v. Zo kunnen zij door overheidsinstanties en particuliere organisaties aangeschreven worden als iemand die zij niet zijn. En omdat de meeste identiteitsdocumenten geslacht vermelden als een van de identificatiegegevens, kan dat voor ongemakkelijke confrontaties zorgen.
In dit boek wordt onderzocht in hoeverre er ruimte is om het juridisch geslacht niet of anders te registreren en welke problemen dat kan opleveren voor bijvoorbeeld de uitvoering van beleid (denk aan bevolkingsonderzoek) maar ook voor de toepasbaarheid van wetgeving waarin seksespecifieke termen voorkomen, zoals bepalingen over vaders en moeders in het familierecht, over zwangere vrouwen in het arbeidsrecht en over naar sekse gescheiden voorzieningen (in bijvoorbeeld gevangenissen). Hiervoor is onder meer internationale regelgeving onderzocht, wetgeving in kaart gebracht, zijn ambtenaren burgerzaken gevraagd welke problemen zij voorzien en zijn ervaringen in zes landen met alternatieve registraties meegenomen.
Geconstateerd wordt dat verruiming van sekseregistratie mogelijk is, maar wel knelpunten oplevert, variërend van ongeschikte formulieren tot afstammingsrechtelijke vragen.