Dit boek geeft een vrijwel volledig overzicht van de vernieuwingsbeweging in de Maastrichtse aardewerkindustrie in de jaren tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog. In deze periode maken de fabrieken De Sphinx, Société Céramique en Mosa een radicale verandering door. De ouderwetse, negentiende-eeuwse mentaliteit wordt doorbroken en de bedrijven richten zich massaal op de moderne vormgeving. Door enorme oplages (tot 100,000 voor één servies) en
lage prijzen zijn de serviezen bereikbaar voor de dan sterk opkomende midden-klasse, die ze in groten getale koopt bij winkels als Hema en de Bijenkorf. Dev variatie is bovendien indrukwekkend. In een periode van slechts enkele jaren worden meer dan 60 verschillende serviezen ontworpen en op de markt gebracht. De duidelijke eigen stijl met een heldere vormentaal en kleurgebruik markeert een bijzondere periode in de Nederlandse ontwerpgeschiedenis.