Als de artsen meedelen dat er sprake is van een ziekte die de dood tot gevolg zal hebben, verandert het leven van Bert en zijn gezin. Leven krijgt een andere betekenis. De dood hoort er nu voortdurend bij. Dat maakt machteloos. Maar daardoor ontstaan ook onverwachte momenten van intense liefde en schoonheidsbeleving. Niemand verwacht dat de rechtstreekse confrontatie met de dood niet alleen schrik en verdriet oplevert, maar dat het verdriet en samen beleven van verdriet heel mooi kan zijn. Zo'n gemoedstoestand lijkt zelfs humor voort te brengen. Zonder duisternis is het licht minder zichtbaar. Leven krijgt een andere betekenis naast de dood. Liesbeth schrijft op een voor ieder toegankelijke manier over dat andere leven dat twee jaar en twee maanden voortgaat. Haar man Bert en hun beide kinderen zijn de kern van het verhaal. Daaromheen zijn er de vrienden en kennissen, die vaak zo anders reageren dan verwacht.