Uit eigen ervaring beschrijft Arend Jan Wijnsma zijn onvoorspelbare belevenissen in verschillende hospitalen, waar hij kampt met de meest uiteenlopende kwalen.
We beginnen onze reis als de auteur als jonge dienstplichtige sergeant op Java verblijft, waar hij besmet raakt met een tropische kwaal. Zijn longen, maag, rug, hart, prostaat en knie moeten het, hij is inmiddels getrouwd en vader, dichter bij huis ontgelden. Na vele opnames en operaties spaart het lot hem niet en wordt bij zijn vrouw keelkanker vastgesteld. Wijnsma’s bizarre, ontroerende, maar humorvolle verhalen resulteren in ‘Mag ik een roesje?’. Het is tegelijkertijd een ode aan het ziekenhuispersoneel, waar de auteur grote waardering voor koestert. En dit ondanks zijn, naar eigen zeggen, diepgewortelde angst voor ziekenhuizen.