Opgroeien met een verstandelijk beperkte ouder: het is een controversieel onderwerp waar de afgelopen jaren veel over gezegd is. Het perspectief van het kind, niet zoals anderen denken dat het is, maar zoals het echt is, blijft daarbij echter vaak buiten beeld. Iris de Groot wil met dit werk de kinderstem in de discussie luider maken, en wat er klinkt strekt zich tot verrassende breedte uit: je schoolwerk al snel beter snappen dan je moeder. Op voedsel en een dak boven je hoofd na dingen ontberen die je toch echt nodig hebt. En de omgeving die het niet ziet of - misschien erger - maar half ziet. 'Mamma?' geeft een schrijnend overzicht van dergelijke scènes, verbonden door een ingewikkelde drie-eenheid van ergernis, gemis en liefde.