Besluitvorming verloopt vaak stroperig. Er zijn veel partijen bij betrokken, die allemaal proberen hun eigen belangen te realiseren en, als net moet, die van anderen te blokkeren. Voor overheden is een dergelijke besluitvorming bijna spreekwoordelijk, maar ook bedrijven kennen interne en externe stakeholders die van grote verandertrajecten uiterst grillige operaties kunnen maken.
De verklaring hiervoor is eenvoudig: besluitvorming speelt zich in moderne samenlevingen af in netwerken van afhankelijkheden. ledereen is van iedereen afhankelijk en dus is de klassieke, lineaire en planmatige besluitvorming vaak slechts model talk, die in de realiteit weinig kans van slagen heeft. Ondertussen is deze gang van zaken voor velen frustrerend en klinkt de roep om leiderschap, gebaseerd op visie, daadkracht en duidelijkheid.
In dit boek analyseren Hans de Bruijn en Ernst ten Heuvelhof dit soort besluitvorming. Ze staan uitgebreid stil bij de vraag wat, gegeven het stroperige en grillige karakter van besluitvorming, effectieve strategieën zijn voor partijen die in netwerken opereren. Ze laten zien waarom projectmanagement totaal niet werkt in netwerken. Command and control werkt natuurlijk ook niet, maar helemaal kan deze managementstijl niet worden afgeschreven - er zijn intelligente vormen van command and control. Ten stotte bespreken ze net belang van vertrouwen in netwerken. Hoe kunnen partijen, die de strategieën uit dit boek hanteren, hun betrouwbaarheid behouden?