Coornhert is de eerste 'vrijdenker des vaderlands'. Met zijn vrije geest vocht hij tegen onderdrukking, vooroordeel, hypocrisie en eigenwaan. Hij trad in 1583 toe tot de Amsterdamse rederijkerskamer D'Egelantier, die als motto voerde in Liefde Bloeyende. D'Egelantier werd de voorloper van de Nederduytsche Academie die hoger onderwijs en geestelijke vorming voor gewone mensen als belangrijkste doel had. Als oprichters van de Academie en als volgende generatie schrijvers verwerkten Samuel Coster, P.C. Hooft en G.A. Bredero, Coornherts filosofie volop in hun toneel- en poëziewerken. Met name de schilder en toneelschrijver Bredero had een open geest en een fijnzinnig gevoel voor de gezuiverde rede. Heel belangrijk is voor hem dat je als mens 'selveloos en stil' wordt. Als je zuiver wilt denken, dien je de valse 'ickigheyt' van de wereld van je af te schudden en door te dringen tot het inzicht dat je 'in de eeuwige Logos' leeft. Wat waren dat voor mensen? Waar kwamen die ideeën vandaan? Hoe leefden zij, en wat leren ze ons? Wat is dat, de Zuivere Rede? Hoe dring je daarin door? De denkbeelden waarmee zij worstelden en de vragen waarmee zij ons nu nog confronteren, zijn anno 2018 nog even actueel.