In 2009 was het 400 jaar geleden dat het Mare Liberum werd gepubliceerd, geschreven door Hugo de Groot die toen woonde en werkte in Den Haag. Het Mare Liberum wordt gezien als een van de eerste bouwstenen van het Internationaal recht. Den Haag is de stad van het Internationaal recht door de aanwezigheid van belangrijke internationale rechtsinstituten, zoals het Internationaal Gerechtshof in het Vredespaleis. Tijdens het Mare Liberum festival 1609-2009 hebben ruim veertig culturele- en wetenschappelijke instellingen, met zeker zo veel activiteiten zich laten inspireren door het leven en gedachtegoed van Hugo de Groot. Deze lezingenserie ter gelegenheid van het Mare Liberum festival, waarvan deze uitgave een overzicht geeft, werd samengesteld door Tom Dommisse en Mischa Wladimiroff. Zij hebben de sprekers verzocht om, vanuit zoveel mogelijk verschillende perspectieven, in te gaan op de vraag of wij in de 21e eeuw, levend te midden van de verwarringen van technisch-virtuele globalisering, een tijdgenoot kunnen herkennen in Hugo de Groot, denkend binnen de horizon van een onrustige tijdsgeest van de kolonialistisch-territoriale expansie van de Republiek. Zo kreeg het publiek een portret van De Groot als een theologisch koorddanser en als praktisch ambtsdrager; als jurist in een verdeelde stad, maar ook als politiek filosoof die wetten van de rechtvaardige oorlog in kaart brengt; als denker van het Volkenrecht en van het Zeerecht. Belicht werden echter ook de menselijk trekjes van deze redelijke kosmopoliet in een onrustig Europa, en de krachtige steun die deze gekwetste balling van zijn muze kreeg. Met onze keuze wilden wij recht doen aan de enorme veelzijdigheid van deze homo universale, jeugdig genie, leergierige literaire kunstenaar, filoloog, vertaler en wetenschapper die zich een laatste der humanisten weet; representant van Nederlandse geesteskenmerken, en universeel denkend wereldburger die samen met Spinoza stond aan de vooravond van een Radicale Verlichting.