Met tussenpozen heeft het tot stand komen van dit boek 50 jaar in beslag genomen.Het boek verhaalt niet slechts over de vele wetenswaardigheden van Max Heindel, maar vooral ook over de Rosicrucian Fellowship die hij oprichtte. Ook komt de relatie tussen Steiner en Heindel, en de geestelijke ontwikkeling van Steiner tot 1912 aan de orde, en natuurlijk enige overeenkomsten en belangrijke verschillen tussen hun opvattingen. Van belang is de passage waarin Steiner zegt, zelf geen vertegenwoordiger te zijn van de Rozenkruisers, waarmee een eind komt aan veel gespeculeer.De naam `Rozenkruisers` blijkt tot de verbeelding van veel mensen te spreken.Er zijn heel veel groeperingen die deze naam in hun blazoen voeren tot grote verwarring van de buitenstaander. Daarom is er een hoofdstuk gewijd aan de ontstaansgeschiedenis van de orde en een schematisch overzicht waaruit zij ontstaan zijn.Max Heindel (1865-1919) heeft de naam van het Rozenkruis in de twintigste eeuw weer bekendheid gegeven, vooral dankzij zijn publicatie : De wereldbeschouwing der Rozenkruisers. In zijn korte leven publiceerde hij ca, 20 boeken.