Ruimte scheppen om te herinneren en te verwerken. Dat geldt voor ziekte, dood en andere gruwelijkheden. Zou dat de functie zijn van hang naar poëzie? Citaat: "Op deze dag, een zomerdag, wist ik niet langer of ik waakte of nog droomde. Ik ben er nog beduusd van. Ik zat niet goed in mijn vel. Ik zat strak op de inhoud, want daar ben ik goed in. Ik heb het fietspad nog wat uitgebogen en een okergeel kruispuntplateau aangebracht." (Uit het bundeltje KAKKERLAK VLIEGERPAPIER van mijn alter ego ELLE WERNERS.)