'Meedoen' - dat is het sleutelwoord in het beleid voor mensen met beperkingen. Maar wat houdt dat meedoen eigenlijk in en wat is ervoor nodig om te willen of kunnen meedoen? Betekent meedoen ook dat je er gelukkiger van wordt? Heeft meedoen dezelfde betekenis voor mensen met een verstandelijke beperking als voor mensen met chronische psychiatrische problemen, en zo nee: wat is dan het verschil?
Op deze en andere vragen wordt in dit rapport een antwoord gezocht. Daarvoor wordt gebruik gemaakt van gegevens over op zichzelf wonende mensen met een verstandelijke beperking of chronische psychiatrische problemen in Zuidwest-Nederland. Hun meedoen wordt aan de hand van een model aan de ene kant in verband gebracht met voorwaarden voor participatie. Aan de andere kant wordt nagegaan of en welke vormen van participatie bijdragen aan hun geluk.

Het onderzoek is uitgevoerd in samenwerking met het lectoraat Vermaatschappelijking in de zorg van Avans Hogeschool in Breda. De uitkomsten zijn daarom bruikbaar om in (lokaal) beleid en beroepspraktijk bij te dragen aan een groter welbevinden, meer ervaren geluk, van mensen met deze beperkingen. De resultaten kunnen ook worden benut voor de ontwikkeling van een instrument om de participatie van mensen met een verstandelijke beperking of chronische psychiatrische problematiek beter in kaart te brengen.