Bijna 150 jaar geleden werd de slavernij op Nederlands grondgebied afgeschaft. Dat is ongeveer vier generaties terug. Het is een levend verleden, dat voor velen nog altijd een grote rol speelt. In dit boek vertellen mensen met verschillende achtergronden over hun band met het slavernijverleden en de erfenis daarvan.

Het zijn persoonlijke verhalen, verteld tijdens interviews afgenomen door studenten publieksgeschiedenis van de Universiteit van Amsterdam. Niet alleen mensen van Surinaamse of Antilliaanse afkomst komen aan het woord, ook anderen vertellen waarom zij zich betrokken voelen bij het slavernijverleden.
Journaliste Zara Tekin ziet overeenkomsten tussen de huidige onderdrukking van de Koerden en de vroegere slavernij. De in Suriname geboren jongerenwerker Otmar Watson ervaart dat het verleden een duidelijke erfenis heeft achter gelaten in Amsterdam Zuidoost.
De Arubaanse schrijver Quito Nicolaas legt de nadruk op de eigen verantwoordelijkheid van de Afro-Surinaamse gemeenschap. Helga Fredison
zet de emancipatiestrijd van haar beroemde grootoom Anton de Kom voort en Eddy Caffé is nog altijd diep verbonden met de kerk waarbij zijn overgrootvader als slaaf werkte. Door deze persoonlijke verhalen een plaats te geven ontstaat een genuanceerd beeld van de erfenis van het Nederlandse slavernijverleden. Een
nuance die nogal eens ontbreekt in debatten hierover.