Wanneer er plotseling drieënveertig Roemeense straatkinderen op het Zweedse politiebureau staan en er tegelijkertijd in de kelder van een ziekenhuis het verminkte lijk van een vrouw gevonden wordt, worden commissaris Ewert Grens en zijn collega’s in een razend tempo een nachtmerrie in gesleurd die hen naar de wereld onder het straatasfalt voert. Een wereld die je je nauwelijks kunt voorstellen, maar waar voormalige psychiatrische patiënten, verslaafden en zelfs kinderen huizen. Wanneer het putdeksel is gelicht, worden onze zogenaamde welvaartsstaat, verantwoordelijkheid en solidariteit dringend en razend spannend aan de kaak gesteld.