Het nieuwe huis van meneer Haas is te groot voor een haas alleen. Daarom plaatst hij een bordje om de eerste verdieping te verhuren. De volgende ochtend staat mevrouw Beer voor de deur, ze wil graag de verdieping huren. Meneer Haas had aan een kleiner dier gedacht maar laat zich overtuigen door mevrouw Beer. In het begin gaat het goed, maar na een poosje doet mevrouw Beer haar best niet meer. Ze maakt rommel, komt steeds iets lenen bij meneer Haas en maakt veel lawaai met vrienden. Wanneer meneer Haas er iets over wil zeggen, wordt hij door mevrouw Beer meegesleurd in het feestplezier. Daarna moet hij toegeven dat het leven toch leuker is als je plezier maakt. Het contrast tussen beide personages kon niet groter zijn: een grote, struise beer tegenover een kleine, magere haas. Een rommelige levensgenietster tegenover een pietje precies. En zoals het gaat in een verhaal leren beide uitersten de andere waarderen om wat hij of zij is. Een vriendschap bloeit op en de grote contrasten worden genuanceerd, de botsingen worden weggewerkt. Ieder blijft zijn eigenheid behouden, maar er is nu meer respect voor de ander, er groeit waardering voor de verschillen en fijn samenleven wordt mogelijk. Deze mooie boodschap zit verweven in dit sfeervolle prentenboek, dat met grote illustraties de leefwereld van deze dieren in beeld brengt. De samenwerking tussen auteur en illustrator zorgt voor een knap uitgewerkt verhaal, zowel in tekst als in de illustraties. Ze hebben dan ook eerder al mooie prentenboeken afgeleverd. Een prachtig voorbeeld van hoe fijn samenleven kan zijn als je open staat voor elkaars verschillen.