Lanny groeit samen met zijn tweelingbroer op in Paramaribo. De jongens zijn getalenteerd: ze tekenen en raken zelfs bekend als zangduo. Maar Lanny trekt zich, als hij ouder wordt, steeds meer terug in de maankant van het leven. Hij vindt zichzelf geen zon. En als het langzaam duidelijker wordt waar de gevoelens die hij heeft voor zijn beste vriend werkelijk op duiden, breekt een periode aan waarin alles zijn betekenis lijkt te verliezen.

Mensen als zonnen en mensen als manen is een overweldigende, kleurrijke roman die op een heel zintuiglijke manier het opgroeien als Zwarte queer jongen in Suriname voelbaar maakt.