Interfacultaire lessenreeks met toekomstgerichte reflecties over mens, maatschappij en wetenschap.De geopolitieke ontwikkelingen bieden weinig hoopgevend nieuws. Heel wat mensen kijken liever weg van wat in Gaza of Soedan gebeurt. Digitale media spelen daarin een dubbelzinnige rol: ze verspreiden beelden van conflicten razendsnel, maar maken het tegelijk makkelijker om diezelfde beelden te negeren. De grote concerns die de digitale advertentiemarkt domineren, weten aan de hand van onze clicks precies wat ons persoonlijk triggert en intrigeert. Zo sturen algoritmes onze aandacht en trekken we ons steeds verder terug in een private interessesfeer.Die tendens tot individualisme zit al lang ingebakken in onze westerse cultuur en heeft diepe historische, religieuze en juridische wortels. Het digitale tijdperk lijkt die tendens alleen maar te versterken. Dat heeft ingrijpende gevolgen, want digitale media beïnvloeden bijvoorbeeld hoe jongeren hun identiteit ontwikkelen, ze vervagen de grens tussen reëel en virtueel en verleiden ertoe om persoonlijke gegevens toe te vertrouwen aan digitale platformen die daar niet altijd zorgvuldig mee omspringen. Tegelijk opent de huidige AI-revolutie in tal van domeinen ongekende mogelijkheden: ziekten kunnen sneller worden gedetecteerd, criminaliteit efficiënter bestreden en de werking van ons brein beter doorgrond. Net daarom dringt zich ook een fundamentele vraag op: hoe kunnen we de maatschappelijke en psychologische risico’s van deze razendsnelle ontwikkelingen beheersen?Naast deze kwesties komen in deze nieuwe bundel *Lessen voor de XXIste eeuw* andere actuele onderwerpen aan bod, zoals de rol van taal in seksuele selectie, de psychologie van armoede en empirisch onderbouwde beleidsvorming in lageinkomenslanden.Met bijdragen van Raz Segal, Freek Van de Velde, Wim François, Steven Eggermont, Bram Vervliet, Vincent Naessens, Koen Lemmens, Rik Vandenberghe, Maarten Larmuseau, Ernst Wolff, Ilse Jonkers, Sofie Royer, Hugo Vankelecom en Kris Dierickx, Lore Vandewalle.De geopolitieke ontwikkelingen bieden weinig hoopgevend nieuws. Heel wat mensen kijken liever weg van wat in Gaza of Soedan gebeurt. Digitale media spelen daarin een dubbelzinnige rol: ze verspreiden beelden van conflicten razendsnel, maar maken het tegelijk makkelijker om diezelfde beelden te negeren. De grote concerns die de digitale advertentiemarkt domineren, weten aan de hand van onze clicks precies wat ons persoonlijk triggert en intrigeert. Zo sturen algoritmes onze aandacht en trekken we ons steeds verder terug in een private interessesfeer.Die tendens tot individualisme zit al lang ingebakken in onze westerse cultuur en heeft diepe historische, religieuze en juridische wortels. Het digitale tijdperk lijkt die tendens alleen maar te versterken. Dat heeft ingrijpende gevolgen, want digitale media beïnvloeden bijvoorbeeld hoe jongeren hun identiteit ontwikkelen, ze vervagen de grens tussen reëel en virtueel en verleiden ertoe om persoonlijke gegevens toe te vertrouwen aan digitale platformen die daar niet altijd zorgvuldig mee omspringen. Tegelijk opent de huidige AI-revolutie in tal van domeinen ongekende mogelijkheden: ziekten kunnen sneller worden gedetecteerd, criminaliteit efficiënter bestreden en de werking van ons brein beter doorgrond. Net daarom dringt zich ook een fundamentele vraag op: hoe kunnen we de maatschappelijke en psychologische risico’s van deze razendsnelle ontwikkelingen beheersen?Naast deze kwesties komen in deze nieuwe bundel Lessen voor de XXIste eeuw andere actuele onderwerpen aan bod, zoals de rol van taal in seksuele selectie, de psychologie van armoede en empirisch onderbouwde beleidsvorming in lage-inkomenslanden.