Het onzekere leven van de middeleeuwse mens leidt via de dood naar de wederopstanding van het lichaam tijdens het Laatste Oordeel. De inrichting en vormgeving van graven en kerken, stadhuizen en soms ook woonhuizen is gericht op het moment dat Christus de Rechter zal aantreden. Dit resulteert in een driedimensionale, architectonische benadering van het verschijnsel. De individuele afrekening van het leven op aarde vraagt om een duurzame identificatie van de doden door middel van naamsvermelding, wapenschild, persoonsmerk of portret. Dit gaf een enorme impuls aan het realistisch uitbeelden van mensen, om te beginnen met het gelaat en aanvankelijk nogal primitief. Hoewel er veel opgeruimd en vernietigd is, blijkt het verhaal over het Laatste Oordeel nog steeds verteld te kunnen worden aan de hand van een groot aantal, vaak onbekende voorbeelden uit alle landstreken van Europa. Niet alleen de meest aanzienlijken, maar ook ongeletterde ambachtslieden wisten zich te manifesteren in afwachting van het oordeel.Nieuwe studie van architectuur- en bouwhistoricus Prof.dr. D.J. de Vries laat op verrassende wijze zien hoe de middeleeuwse mens zich om het eigen zieleheil bekommerde in diverse media (schilderingen, inscripties, sculptuur).Te bestellen bij Clavis Publicaties (www.clavis-publicaties.nl), voor informatie en bestellingen:info@clavis-publicaties.nl