Dit boek geeft zeker geen handleiding hoe om te gaan met een huilbaby, want die heeft de schrijfster zelf ook (nog steeds) niet. Het is wel een eerlijk en waargebeurd verhaal over zwanger worden met verminderde vruchtbaarheid en zwanger zijn van een baby'tje met een flinke groeiachterstand. Na 38 weken volgde de pittige bevalling van de dysmature baby, die na een paar weken veranderde van een rustig jongetje in een echte huilbaby. Het verhaal beschrijft het verdriet, de wanhoop en het onbegrip dat de jonge ouders hebben ervaren. Maar ook de zoektocht naar dé oplossing en de ruzies die zij samen maakten. Na vier maanden schakelt het stel hulp in van een kinderarts en er volgt een ziekenhuisopname voor de baby. Ging het daarna allemaal beter? Helaas niet... En hoe is het nu met hen?Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de moeder, inclusief ongezouten mening over andere ouders, consultatiebureau en iedereen met ongevraagde maar goed bedoelde adviezen. Een gezonde dosis humor en zelfspot ontbreekt ook niet, het is immers geen handleiding maar een kritische en openhartige terugblik op een roerige periode van ongeveer drie jaar.