Mijn eerlijke verhaal, recht uit mijn hart en zonder filter. Dit is mijn dagboek, een bundeling van mijn blogs. Ik ben begonnen met schrijven toen mijn zusje Eva op 7 november 2018 op 35-jarige leeftijd overleed. Lange tijd dacht ik dat ik gek was, dat er van alles mis met me was omdat ik jaren later nog steeds verdrietig kan zijn, me enorm eenzaam heb gevoeld (en soms nog steeds) en angsten heb ontwikkeld. Ik hield me vaak groter dan ik me voelde en hield het liefst alles voor mezelf. Mijn gedachten en gevoelens waren van mij, ik wilde niemand tot last zijn. Ik snapte ze zelf niet eens, dus hoe kon ik het dan uitleggen. Maar juist door te delen, begint het helen. In de vijf jaar nadat mijn zusje overleed, raakte ik niet alleen haar kwijt maar ook mijn vader aan dementie. Ik belandde in een diep zwart gat en kwam bijna een jaar thuis te zitten. Vanaf dag 1 hield ik een dagboek bij. En jij mag nu meelezen.