De oorlogsherinneringen van Erich Ludendorff vormen een zeer belangrijke bron rond de Eerste Wereldoorlog. Tussen 1914 en 1918 was hij een belangrijke spilfiguur aan Duitse zijde. Samen met Paul von Hindenburg groeide hij uit tot een van de machtigste mannen van het Wilhelmische tijdperk. Zijn naam is vooral verbonden aan de beroemde slag bij Tannenberg, maar zijn invloed reikte veel verder dan dat. Na het aftreden van legercommandant Von Falkenhayn, na het debacle bij Verdun, werd het generaalsduo Von Hindenburg-Ludendorff de sturende macht aan Duitse zijde. Na de Eerste Wereldoorlog vluchtte Ludendorff naar Zweden, omdat de radencommunisten jacht op hem maakten. Daar schreef hij als een van de eerste belangrijke ooggetuigen zijn memoires over de oorlog op. Dit boek is nu in het Nederlands vertaald door Alfred Krans. Het boek werd destijds direct een bestseller en is sindsdien een belangrijke bron gebleven. Historicus Perry Pierik, die ook een biografie over Ludendorff publiceerde, schreef het voorwoord.