Michael, de verteller van dit verhaal, slaat zijn vrouw Miranda gade terwijl zij voorbereidingen treft voor de viering van zijn vijftigste verjaardag. Vergeefse moeite, weet hij, want hij zal voortijdig vertrekken. Algauw komt de lezer te weten waarom: Michaels verleden als linkse terrorist dwong hem een kwart eeuw geleden een andere identiteit aan te nemen, maar na een 'toevallige' ontmoeting met een oude strijdmakker is zijn ontmaskering nabij. Zijn verleden is terug en dreigt hem, en zijn gezin, te gronde te richten. Wat volgt is een terugblik naar eind jaren zestig, begin jaren zeventig. Michael, die toen nog Chris heette, beschrijft hoe hij na een bittere jeugd kennismaakte met de opkomende linkse scene en samen met anderen protestacties beraamde. Toen deze acties steeds radicaler werden en in terrorisme uitmondden, verraadde hij zijn vrienden en restte hem geen andere mogelijkheid dan te vluchten.

Mijn revoluties is een fictieve kroniek van het linkse anti-oorlogsactivisme dat in de vroege jaren zeventig Europa en ook Engeland in zijn greep hield. Het is verbluffend hoe raak de dertiger Kunzru het activistenmilieu van de vroege jaren zeventig wist op te tekenen. Kunzru, die eerder verraste met De poseur, schreef met Mijn revoluties een treffend boek vol sarcastische humor, over de uitwassen van overspannen idealisme.