Om in het bestaan van God te geloven zijn veel denkcapriolen nodig. De kritisch-rationalistische filosoof Hans Albert heeft ze allemaal beschreven. Met venijnige humor fileert hij een groot aantal theologen. Zijn opponenten verweren zich moedig. Maar het antwoord op de cruciale vraag - de 'kruisvraag'- blijken ze niet te geven. Hoe kan een algoede, almachtige en alwetende God het kwaad in de wereld toelaten? En ook nog zijn Zoon daarvoor laten lijden? Het geloof is van existentieel belang, was de reactie. In het geloof gaat om geloof. Misbruik van het verstand gaat tot het gaatje van de debatten. Het gaat immers over Gods bestaansrecht! Het essay concludeert dat de gelovige heeft afgehaakt en net als menige moderne theoloog een spiritueel christendom praktiseert. Op de esoterische markt biedt het christendom zich aan als een van de vele spirituele bewegingen.