
Misschien moet je iets lager mikken Een verhaal over armoede en kansenongelijkheid
In Misschien moet je iets lager mikken vertelt Milio aan de hand van zijn eigen ervaringen over de impact van armoede en kansenongelijkheid. Vervreemding van je familie, je nergens volledig thuis voelen, hoge schulden, depressie. Steeds weer loopt hij tegen de stigmas rondom armoede aan.
Dit boek legt glashelder de complexiteit van maatschappelijke ongelijkheid bloot. Het is geen lofzang op het idee dat je alles kunt bereiken mits je hard genoeg je best doet. Wél is het een erkenning van de onvoorstelbare veerkracht van mensen die van jongs af aan geconfronteerd worden met hun ongelijke startpositie in het leven.
'Milio van de Kamp groeide op in armoede, ontworstelde zich daaraan door de weg van vmbo-k naar de universiteit af te leggen en schreef het boek (...) 'Misschien moet je iets lager mikken', een goedbedoelde zin uitgesproken door een van zijn docenten, waardoor hij zich uiteindelijk niet liet ontmoedigen, al voelt hij zich in het universitaire milieu ook niet helemaal thuis. Maar, te horen aan het tempo en de overtuiging waarmee hij voorleest, wel in zijn eigen verhaal.'









