Tijdens de begrafenisdienst leest Inge het 'in memoriam' van haar moeder. Twee kantjes beschrijven in een wimperslag het leven van Maartje. Tussen de regels liggen de herinneringen van zoveel jaren. Een mensenleven, waarin situaties niet meer zijn terug te draaien. Door haar plaats binnen het gezin en de kramp in de relatie met haar moeder, ontstaat een verwijdering en klampt Inge zich op jonge leeftijd vast aan haar liefde voor Bart.

Door de ogen van een kind kijken we mee in het tijdsbeeld van de vijftiger en zestiger jaren. In haar volwassen tijd, getrouwd en zelf moeder, ervaart Inge de verhouding met haar eigen kinderen zoals het eigenlijk moet zijn. Dan is er een moment dat er veel verandert in het leven van Bart en Inge. Maar een verlangen naar een band met haar eigen moeder gaat door, totdat een bijzondere gebeurtenis plaatsvindt op het sterfbed van Maartje.