Is het een postnatale depressie: de bedroefdheid die kan optreden na een bevalling, en de 'bonding' tussen moeder en kind belemmert? Is het pech: een samenloop van ongunstige omstandigheden? Onmacht? Of is de aanloop naar wat wij een familiedrama noemen niet in absolute bewoordingen te vatten?
We zouden het willen herkennen. Een lijstje van symptomen: dat zou handig zijn. Een overzicht. Maar hoeveel mensenlevens kunnen worden vastgelegd in zo'n overzicht, zonder onvoorziene wendingen die alles uit hun verband rukken?

Het leven van Nora en haar dochter Merel wordt beheerst door zo'n onvoorziene wending: Nora ontdekt na de bevalling dat ze niet in staat is moeder te zijn. (Soms verzint ze een moeder, speelt een moeder.) Eén maand wordt één jaar. Eén jaar wordt vier jaar. Ontsporingen. Ontwrichte levens. Hoe lang kan dit voortduren? Eén ding is zeker: voor een kind duurt het altijd te lang.