Willem Jardin
Monografie van de mond

Meesterlijk debuut van een nieuw Nederlands talent

'De beroemdste grot in de geschiedenis van de
kunst is niet Lascaux, maar de menselijke mond.'

Monografie van de mond is een boek over spreken. Alle personages in dit
boek zijn op zoek naar woorden. Soms obsessief, soms geëxalteerd, soms
met wijze kalmte. In de roman spreken twee joodse jongens. Paul Heineman
woont in Amsterdam, Frank Heineman is docent in New York. Zij
zijn broers en ze zijn ieder op eigen wijze bezig de psychologische erfenis
van hun familie te verwerken en in te passen in hun leven. Hun vader is
tandarts, hun grootvader is slachter van het Amsterdamse abattoir en
heeft een kampverleden. Hun joodse moeder heeft haar geloof verloren,
maar keert in de loop van het boek terug naar de waarden van haar jeugd.
Als de vader ziek wordt, wankelen de onderlinge verhoudingen in de familie.
Paul zoekt de confrontatie met zijn grootvader en sleept de lezer
mee in een koortsachtige wereld, waar ziekte en besmetting constant op
de loer liggen. Frank krijgt een liefdesrelatie met zijn begaafde studente
Naomi Harper. In de beslotenheid van zijn slaapkamer ontwikkelen zij rituelen
waarbij filosofie als afrodisiacum dient.
Monografie van de mond is een zinderende, virtuoze roman, waarin Willem
Jardin met stilistische brille grote thema's aansnijdt. Het boek toont op
even rauwe als ontroerende wijze de dubbelzijdigheid van de liefde. Liefde
is niet alleen verbinding, maar ook ontbinding. Zonder afscheid is er
geen ontmoeting.


'Een auteur die bezig is een reputatie op te bouwen.'
Peter Verstegen in De Tweede Ronde