Te vaak zijn broodjeaapverhalen afgedaan als onware en onbelangrijke verhalen die goedgelovige mensen elkaar vertellen op feestjes en in sociale media. Maar wie bepaalt wat waar en belangrijk is? Dezelfde soort verhalen worden ook verteld in kwaliteitskranten en tijdens Kamerdebatten. Beter is het om deze verhalen niet te zien als onwaar, maar als onzeker: verhalen waarvan de waarheid ter discussie staat - en die ook waardevol kunnen zijn als ze onwaar zijn. Peter Burger onderzocht twee omstreden, extreme verhalen over nieuwe
vormen van misdaad. Beide gaan over gevaren die jonge vrouwen op straat en in het uitgaansleven bedreigen: het verhaal over de Smileybende - die slachtoffers laat kiezen tussen groepsverkrachting of verminking - en verhalen over het risico van verkrachtingsdrugs. Aan de hand van nieuws en online discussies laat Burger zien met welke retorische middelen journalisten en forumdeelnemers anderen proberen te overtuigen van waarheid en waarde, of het gebrek daaraan, van deze monsterlijke verhalen. Ogenschijnlijk nieuwe verhalen blijken oude wortels te hebben: het onderzoek voert van online discussies over partydrugs naar nieuws van honderd jaar geleden over onschuldige meisjes die werden gedrogeerd, ontvoerd en verhandeld als blanke slavin.