Voorwoord door prof. dr. Guy Vanthemsche 9Dankwoord 13Kaart 14Inleiding. Een cold case ... die smeult 15Echo’s van een onopgehelderde moord 15De literatuur, ons onderzoek 231. Burundi onder voogdijbestuur 33Burundi in koloniale tijden 33Mwambutsa en Baranyanka 482. Prins Rwagasore 59Tussen traditie en moderniteit 59Een landhervorming? 69Koloniale anesthesie 78De geboorte van een nationalist 843. De Rwandees-Congolese maalstroom 101Metastases (1959-1960) 101Wie wind zaait ... 112D’Aspremont Lynden geeft Kitega carte blanche (oktober 1960) 120Huisarrest voor prins Rwagasore 1294. De slagschaduw van Lumumba 141Lumumba, vermoord, werpt zijn schaduw over Burundi(januari 1961) 141D’Aspremont Lynden, Harroy en Reisdorff ontwapenen niet 149Exit d’Aspremont, enter Spaak (april 1961) 156Regnier in de war room 1615. ‘Men moet Rwagasore vermoorden’ 171Verkiezingen (18 september 1961) 171‘De maatregelen nemen die zich opdringen ...’ 181Mevrouw Belva 188‘Men moet Rwagasore vermoorden’ (20-21 september 1961) 192De terreurcampagne van Ntidendereza 2026. ‘Een schandaal zal niets oplossen’ 209De moord, de arrestaties 209Het gerechtelijk onderzoek: ‘Een schandaal zal niets oplossen’ 213Interne autonomie, maar toch een Belgisch proces 223Het onderzoek en het verdict in eerste aanleg: ‘Zich indekken doorzijn paravent te verpletteren’ 229De confrontatie Belva-Regnier op het proces in beroep(april 1962) 2347. Koning Boudewijn komt in actie 243Armworstelen met minister Spaak 243Het ultieme pleidooi van Laken 253Het onderzoek van het parket van Brussel (eind juni 1962) 269De executie van Jean Kageorgis 2778. De Burundese processen 283Ook Burundi neemt de Belgen in bescherming (november 1962 -januari 1963) 283Het quid pro quo houdt stand 295Ultieme pogingen 301Epiloog 309Dekolonisatie, thermidor, bonapartisme 309Noodzakelijke transparantie 320Chronologie 331Geraadpleegde bronnen 339Na zestig jaar biedt Ludo De Witte opening van zaken over een moord die Burundi op weg zette naar interne verdeeldheid, etnische spanningen en massamoorden.Op 13 oktober 1961 vermoordt een Griek eerste minister Louis Rwagasore van Burundi. De populaire leider had tot consternatie van België, dat Burundi als voogdijgebied bestuurt, net de verkiezingen gewonnen. Enkele uren na de moord kruist topambtenaar Jean-Paul Harroy in het hospitaal waar Rwagasore ligt opgebaard de moeder van de premier. Ze geeft Harroy een klinkende oorveeg. In die mep zit de overtuiging vervat van veel Burundezen: de koloniale overheid heeft de misdaad georganiseerd. Maar de rol van België wordt niet onderzocht: de raison d’état gebiedt zwijgplicht. België executeert de schutter, Burundi de vijf medeplichtigen.Zestig jaar later biedt Ludo De Witte opening van zaken over een moord die Burundi op weg zette naar interne verdeeldheid, etnische spanningen en massamoorden. Confidenties van hoofdrolspelers en de ontsluiting van cruciale archieven leggen de Belgische rol in de moord op de charismatische leider bloot. Met op de achtergrond de slagschaduwen van Patrice Lumumba en koning Boudewijn, met bijrollen voor Paul-Henri Spaak en Etienne Davignon.