Belangenverstrengeling en omkoping in het openbaar bestuur zijn niet in de haak. Dat weten we. Maar vaak worden deze zaken zo gepresenteerd alsof het uiteindelijk om een nobel doel gaat: het publiek belang. De handige politicus verpakt namelijk zijn hebzucht, fraude, nepotisme en winstbejag als voordelen voor de samenleving. Corruptiepraktijken in het openbaar bestuur zijn van alle tijden. De mens verandert niet en de wereld zal niet aan deugd ten onder gaan, ondanks alle regels en procedures, controle en toezicht. Elke lichting zoekt met de nodige vindingrijkheid een eigen legitimatie om recht te praten wat krom is.
Met deze gedachten als uitgangspunt, reist de auteur door vijf eeuwen geschiedenis om de morele cultuur van de macht in kaart te brengen. Wat was oorbaar? Wat kon niet door de beugel? Met welke argumenten werd dat toegedekt? Wat werd er tegen gedaan? Dit boek verhaalt niet alleen over corruptie en fraude, vriendjespolitiek en belangenverstrengeling in het openbaar bestuur. Het laat ook zien dat in elke tijd de moraal als een natuurlijke, zelfs instinctieve grens fungeerde om excessen te voorkomen en zaken min of meer in balans te houden. Maar die grens werd steeds ontdoken en misbruikt, door individuen en instituties.
Moraal van de macht is een historisch overzicht van de grenzen van goed en fout.