Morgen... in de verte
EEN KERK VAN MENSEN
Een blauw kader met een groot wit vlak- wat wil dat zeggen? Dit boek gaat over een kerk van mensen die zichzelf willen zijn. Mensen die zelf uitmaken wat ze geloven en hoe ze zich willen verhouden tot de kerk. In de gemeenten en parochies die de auteurs voor ogen hebben, bepalen niet de instituties en hun gezagsdragers de regels, maar de kerkeden zelf. De auteurs bieden wel een kader en geven hun vaak uitgesproken meningen, maar dat verwachten ze ook van de lezers. Zij hebben hun eigen invulling aan het 'blauwe kader' gegeven en gaan ervan uit dat ieder kerklid voor zichzelf het grote witte vlak gaat invullen. Dat kan met behulp van de open voorstellen die in dit boek geboden worden.
Vroeger zei men dat het geloof 'uit het gehoor' was, maar in het multimediale tijdperk wil ieder graag geloven met alle zintuigen, naar lichaam en geest. Waarnemen en kunst spelen in dit boek dan ook een belangrijke rol. De auteurs schetsen een kerk met een spiritueel aanbod, waar bidden en recht doen, eredienst en diaconaat, samen de kern uitmaken. Een kerk die na Auschwitz anders gelooft, waar de angst voor het terrorisme serieus wordt genomen en waar het beleven centraal staat. Een kerk waar men geborgenheid vindt en tegelijk waakzaamheid leert, op weg naar Morgen... in de verte.
Albert Ploeger en Joke Ploeger-Grotwgoed hebben beiden zowel praktische theologie gedoceerd als predikantswerk verricht. Sinds 1960 zijn zij betrokken bij verbanden tussen rooms-katholieken en protestanten, die in vieringen en bezinning gemeenschappelijk zoeken naar spirituele vernieuwing.