Een man kijkt uit over zee, op een Waddeneiland in de nazomer. In de stilte en de rust probeert hij zich neer te leggen bij de pensionering die hem is opgelegd. Herinneringen zoeken hem op, aan zijn jongensjaren in de droomwereld van de bioscoop waar zijn flamboyante vader directeur was; aan zijn afgebrokkelde bestaan als maker van muziekdocumentaires. En dan schrijft een vrouw hem: is hij de halfbroer naar wie zij al zo lang op zoek is? Wie is die vrouw?
Nieuwsgierigheid wint het van tegenzin. Hij reist met haar mee naar IJsland waar haar leven zich afspeelde. Daar breekt haar geheim open en kantelt zijn verleden.
In Morlands schaduw weet Cherry Duyns intense gevoelens van verlies, verzet en schoonheidservaring op te roepen. In het decor van zee, vogels en duinen is Morlands schaduw een melancholische roman waarin adembenemende ruimte en vergeefsheid de lezer in de ban houden.
‘Cherry Duyns schreef een sobere en mooie roman (…). Zoals Duyns schrijft, zou je tegen best veel andere schrijvers op leeftijd willen zeggen, zó schrijf je over zaken als aftakeling, melancholie en (maatschappelijke) overbodigheid.’ [Waardering 4 ballen]
‘In deze mooie roman is er alle ruimte voor vertwijfeling over verlies en verdriet.’
‘Morlands Schaduw is een mooie, melancholische roman.’
