In de beeldcollages van Vincent Geyskens schuiven verschillende contexten door elkaar, een verknipping waarin de mogelijkheden van beeld en taal worden onderzocht. Ook in de teksten van Jan Op de Beeck laveert de lezer permanent tussen betekenis en verschuiving, tussen iets en nog iets anders.
In Motril komen tekst en beeld tot stand als reactie op elkaar, ze ontmoeten elkaar in hun lichamelijke, tegendraadse, vaak agressieve immanente kritiek.