Ron Kok (1946) draait al jong mee in de werkplaats van zijn vader die in de sloten zit. Hij staat liever aan de freesbank dan dat hij naar school gaat. Op zijn veertiende gaat hij de wijde wereld in. Hij ontwikkelt zich tot kunststof- en spuitgietexpert. Waar problemen zijn, wordt hij gebeld. Zijn motto: blijf net zo lang tot het euvel verholpen is. Hij is autodidact, maar Philips ontdekt zijn oplossend vermogen. De ing’s en de ir’s hebben het voor het zeggen en als niet-Delftenaar staat Ron achteraan in de pikorde. Maar hij bedenkt een machine die cd’s veel sneller produceert, dan men gewend is. Door zijn uitvinding rollen cd’s volautomatisch uit de machine, ze worden betaalbaar voor het grote publiek. Toch staan zijn bazen niet open voor deze innovatie. ‘Ik ben iemand die iets heeft achtergelaten. Ik heb toch op een bepaalde manier de industrie kunnen beïnvloeden. Als ik die machine indertijd niet had gebouwd, dan zou de cd waarschijnlijk nooit zo’n wereldsucces zijn geworden.’ Ron Kok, die door het WEF tot technology pioneer wordt uitgeroepen en daar regelmatig te gast is, hekelt de negatieve en remmende invloed die multinationals hebben op de Nederlandse innovatiekracht. Zijn leven is een verhaal van vallen en opstaan, falen en succes, van miljoenen in de plus en de min, van levenslange vriendschappen en van veel doorzetten.