Hoe reageert de politie op de migratie van personen uit allerlei landen in de wereld met hun eigen gedragingen en opvattingen? De politie is als gezicht van de overheid beeldbepalend. Zij treedt 24/7 op in de `frontlinie en als er geweld wordt gebruikt.Dit etnografische onderzoek biedt levendige en gedetailleerde voorbeelden van hoe de Nederlandse politie in de dagelijkse realiteit reageert op de multiculturalisering van de samenleving. De auteur liep meer dan een jaar met de uitvoerende politie mee en mocht alle fasen van het politiewerk, ook bij het oplossen van interetnische conflicten, observeren.De reactie van de Nederlandse politie kent twee werkelijkheden. Ze ontwikkelen zich ten dele los van elkaar, als gescheiden werelden, maar ze zitten elkaar ook in de weg. Op politiek-bestuurlijk niveau wordt het beleid al dertig jaar gekenmerkt door top-down beheersing, met een nadruk op structuur, uniformiteit en resultaat. Dit frustreert echter het alledaagse werk in de onderste regionen van de politieorganisatie en is contraproductief voor de praktijk.De straatdienders lopen aan tegen de onprotocolleerbaarheid van hun werk. In die werkelijkheid gaat het om situationele beleidsvorming en autonomie van street-level bureaucrats en is er aandacht voor politiecultuur, informele relaties, percepties en gedrag. Ondanks alle pogingen tot standaardisering is het hectische en complexe politiewerk in deze wijken juist gevarieerd. Bovendien scharen deze praktische probleemoplossers hun allochtone clientèle onder dezelfde `doelgroep zoals door de politie beschreven in alle landen en tijden, namelijk `gajes en gekken.