Hoe de tijdgeest weerklinkt in een concertzaalvan naam en faamIn 2022 is het 175 jaar geleden dat in Arnhem een groot zangersfeestwerd gehouden. Het was 1847, de stad was uit de beknellendeomwalling gebroken en er was plek aan de fraaie singels voor eenhuis voor de muzen, een Musis Sacrum of Huis voor Muziek. DeArnhemse zaal die voor die gelegenheid werd gebouwd, is wellichtde oudste concertzaal in Nederland die continu in gebruik bleef.Daarvoor onderging de zaal wel acht metamorfoses, achtarchitectonische en stedenbouwkundige ontwikkelingen. Iederenieuwe fase werd ingeluid met feestelijke openingsconcerten,geprogrammeerd naar de geest der tijd.Musis Sacrum bewoog mee met het Nederlandse muziekleven.Soms was ze vroeg in de ontwikkeling en soms wat later dan degrote zalen in de Randstad. Op de podia was niet alleen muziek tehoren; politieke bijeenkomsten, exposities en zelfs sportwedstrijdenhadden er tot in de 21ste eeuw plaats. Met de allerlaatste verbouwingkeerde de cultuur definitief terug: de Muzenzaal, de Van Beinumzaalen de Parkzaal bieden plek aan symfonisch repertoire, kamermuziek,wereld- en popmuziek.Oorlog, bestemmingsplannen en bezuinigingen bedreigden de zaal.In Musis Sacrum Arnhem 1847-2022 schrijft Ingrid D. Jacobs over debewogen geschiedenis van Musis Sacrum, in relatie tot deontwikkeling van de stad en het muziekleven van de Arnhemmers.In 2022 is het 175 jaar geleden dat in Arnhem een groot zangersfeestwerd gehouden. Het was 1847, de stad was uit de beknellendeomwalling gebroken en er was plek aan de fraaie singels voor eenhuis voor de muzen, een Musis Sacrum of Huis voor Muziek. DeArnhemse zaal die voor die gelegenheid werd gebouwd, is wellichtde oudste concertzaal in Nederland die continu in gebruik bleef.Daarvoor onderging de zaal wel acht metamorfoses, achtarchitectonische en stedenbouwkundige ontwikkelingen. Iederenieuwe fase werd ingeluid met feestelijke openingsconcerten,geprogrammeerd naar de geest der tijd.Musis Sacrum bewoog mee met het Nederlandse muziekleven.Soms was ze vroeg in de ontwikkeling en soms wat later dan degrote zalen in de Randstad. Op de podia was niet alleen muziek tehoren; politieke bijeenkomsten, exposities en zelfs sportwedstrijdenhadden er tot in de 21ste eeuw plaats. Met de allerlaatste verbouwingkeerde de cultuur definitief terug: de Muzenzaal, de Van Beinumzaalen de Parkzaal bieden plek aan symfonisch repertoire, kamermuziek,wereld- en popmuziek.Oorlog, bestemmingsplannen en bezuinigingen bedreigden de zaal.In Musis Sacrum Arnhem 1847-2022 schrijft Ingrid D. Jacobs over debewogen geschiedenis van Musis Sacrum, in relatie tot deontwikkeling van de stad en het muziekleven van de Arnhemmers.