Het overheidsbeleid is erop gericht dat migrantenjeugdigen en hun ouders even goed bereikt worden door algemene voorzieningen als autochtone Nederlanders. De praktijk leert echter dat er etnische verschillen bestaan in het gebruik daarvan. Dit rapport zoekt een verklaring voor verschillen in het gebruik van vier typen voorzieningen: opvoedingsondersteuning, speciale onderwijsvoorzieningen, huisarts en voorzieningen op het gebied van seksuele gezondheid. In welke mate behoren de verschillende etnische groepen tot de doelgroep van de voorziening? Hebben migranten een andere houding ten aanzien van het gebruik ervan? Of spelen andere belemmeringen een rol? Kortom: welke factoren zorgen ervoor dat er etnische verschillen zijn in het gebruik van voorzieningen?
Deze publicatie is geschreven op verzoek van ZonMw in het kader van de monitor Diversiteit in het jeugdbeleid.