Een dorp in Nederland, 1983. Een groep vrienden zit in het examenjaar van de middelbare school. Nog een paar maanden brengen ze samen door voordat hun wegen zich scheiden. De hoofdpersoon is de zeventienjarige Antonie Rauhfaser, die aan het begin van de roman als zijn moeder oliebollen staat te bakken, laconiek observeert: Normaal gesproken bakte zijn vader de oliebollen, maar zijn vader was deze oud en nieuw voor het eerst dood.De toon is gezet: dit is een jongen die met zwarte humor de dingen beziet. Een aantal van zijn vrienden zijn met sardonische bijnamen getooid, zoals Begrafenisondernemer, Zaadje en Aboriginal. Maar er is ook Ilse, het object van zijn verheven liefde, en daarnaast Johanna, die op haar beurt belangstelling lijkt te hebben voor Antonie. De vriendengroep blinkt vooral uit in het voeren van vroegrijpe discussies, het lezen van Spinoza of Nietzsche, het elkaar uitdagen. Ze brengen een gezamenlijke laatste vakantie door op Terschelling. Du Gardijn roept met zijn eigenzinnige, filmische beschrijvingen haarscherp de vroege jaren tachtig op, toen de kruisraketten, werkloosheid en de Koude Oorlog hun schaduw wierpen over een opgroeiende generatie.

Nachtzwemmen staat voor een waarachtige wereld, waarin je kopje onder moet gaan. Een onmiskenbare nu-of-nooit-roman die ook na de laatste pagina nog dagenlang in je hoofd blijft doorspoken." - Dagblad van het Noorden

"Peter du Gardijn weet een geloofwaardig portret te schetsen van een jongen op een draaipunt van zijn leven. Vooral de zelfspot die Antonie tentoonspreidt is verfrissend, evenals de vaak opmerkelijke blik die hij op de wereld heeft. (...) Peter du Gardijn schreef met Nachtzwemmen een aanstekelijk avontuur." De Telegraaf

"Een romandebuut dat er mag wezen." GPD

"Prachtig boek. Allemaal kopen!" Knetterende letteren

"Du Gardijn beschrijft het deprimerende wereldje van Antonie en zijn filosoferende klasgenoten met opmerkelijk gemak en fijne spot." Trouw