NRC omschreef Bergman in een necrologie als ‘dichter der kleine dingen’. De Volkskrant tekende daar, bij het verschijnen van zijn laatste dichtbundel Sprekend mijzelf, nog het volgende bij aan: ‘In het algemeen blijft Bergman toch een dichter van onweerstaanbaar citeerbare regels in plaats van onmogelijk te vergeten gedichten. Maar dan ook van een absolute drachtigheid, zoals deze ene regel: ik ben een onherstelbaar dichter.’In de reeks ‘Privé-Domein’ van De Arbeiderspers publiceerde Bergman in 1994 zijn herinneringen onder de titel De tijd te lijf. Dat boek haalde de longlist van de AKO Literatuurprijs. Bij onze bezoeken aan Bergman, ter voorbereiding op de dichtbundel Sprekend mijzelf, overhandigde de schrijver ons een tweetal manuscripten, getiteld ‘Bevond van zaken’ - min of meer het vervolg op De tijd te lijf – en ‘Vreemdgaan’, een bundel met korte verhalen. Door zijn overlijden, en kort daarop het overlijden van zijn echtgenote, hebben we daar niet meer gezamenlijk aan kunnen werken. Wij hopen met de uitgave Nagelaten werk de vele liefhebbers van het werk van Bergman een plezier te doen. Hij zou niet anders gewild hebben.Wim HuijserHenk VerweerdUitgeverij Liverse