Namaak is na Tamelijk de tweede dichtbundel bij PoëzieCentrum van beeldend kunstenaar Nikolaas Demoen. Namaak bevat 54 qua vorm identieke gedichten die samen een wereld oproepen van zoekende personages, dalende bergen, onvolledigetentoonstellingen. Hierin figureren onder meer schilders als Giotto en Malevich en componisten als Haydn en Scarlatti. Voorts komen we niet zo veel over hen te weten. Schoorvoetend ontstaan beelden van een buitenaardse schoonheid waarin een kortstondige harmonie tot stand komt, tot de raadsels van het bestaan de gedichten opnieuw in verwarring brengen. Vanuit zijn atelierpraktijk schrijft Demoen concrete en beeldende gedichten met de vrije schriftuur van onrustige penseelstreken. Bij het lezen van de bundel openbaart zich een parallelle wereld waarin Namaak zich aandient als verheven boven de werkelijkheid.