Negen raven laat de onheilspellende, ontroerende,
soms humoristische obsessies zien van normale
mensen. Een arts geeft met gereedschap afkomstig
uit zijn eigen keukenla een demonstratie van vooruitgang
in de geneeskunde. Een meisje verstopt zich
in de kruipruimte van het huis, maar lang houdt ze
het daar niet vol. Een jongeman is in afwachting van
een joodse postzegelhandelaar die hem iets heel
speciaals gaat laten zien. En er wordt een stukje
genadeloze vaderlandse geschiedenis beschreven
met behulp van de snorhaar van een tijger.
Een goed verhaal, bewijst deze bundel van Willem
Jardin, is als een raaf: mooi, intelligent, sociaal enerzijds,
duister, gemeen en hongerig anderzijds. Op het
snijpunt van goed en kwaad beschrijft Negen raven
de onveranderlijke menselijke conditie.